خانه ای برای آسایش

می گذرد
ازحدفاصل میزشیشه ای"پذیرایی"ام
تاآن مبلی که نشسته است درجواردیوار؛ اتوبان شهید بی وقفه
.
.
.
ای خدای شهرداران تهران
کاش!خدای من نیزبودی، دیشب
چون دوچیزداشتم
یک ـ نیازبه حفظ آبرو
دوـ میهمانی سرسام گرفته ومستأصل
دروسط اتوبان